MagGang.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์การใช้งานของคุณ อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่
บันทึกบทความไว้อ่านภายหลังเรียบร้อย

Therapy session กับคุณลุงนิวัติขับแท็กซี่

เผยแพร่แล้ว เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม 2563 - 02:41 น.
AA 66

Therapy session กับคุณลุงนิวัติขับแท็กซี่


ฉันเรียกรถจากบ้านฉันทาวน์อินทาวน์ เพื่อจะไปทำงาน 

ฉันโทรหาลุงตามปกติ เพื่อให้ลุงรู้ตำแหน่งจุดหมายของฉัน คุณลุงรับสายด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร 

ตามภาษาสายงานที่ให้บริการ เมื่อฉันก้าวขาขึ้นรถ คุณลุงทักทายอย่างเป็นกันเอง

แต่สังเกตได้ว่าคุณลุงดูมีสุขใจเป็นพิเศษ

คุณลุงชวนคุยเรื่องทั่วไปตั้งแต่ ผิวกายของฉันสัมผัสกับเบาะรถ

ลุงนิวัติเป็นคนพูดเก่ง และ อารมณ์ดี ทำเอาฉันไม่กล้าใส่หูฟังอย่างปกติ

พร้อมตั้งใจฟังเรื่องเล่าของแกอย่างตั้งใจ และ เต็มใจ

คุณลุงเป็นคนเล่าเรื่องที่ดี มีน้ำเสียงและจังหวะในการพูดที่น่าติดตาม

แกเล่าให้ฟังถึงเรื่อง หมู่บ้านในละแวกนี้เพราะแกเคยอยู่มา ก่อนที่จะยกบ้านให้อดีตภรรยาไป

บทสนทนา ตอน 1

ภาวี : แล้วก่อนขับแท็กซี่ ลุงเคยทำอะไรมาก่อนหรอคะ? (คำถามประจำตัวของฉันบนแท็กซี่)

ลุงนิวัติ : อ่อ ลุงเคยมีกะตังหน่ะ ลุงทำบริษัท import ของจากต่างประเทศ ก่อนล้มละลายไปเมื่อปี40

ภาวี : 40 หนูเกิดพอดีเลยค่ะลุง!! มันคงหนักมากๆเลยใช่ไหมคะ?

ลุงนิวัติ : ดีแล้วนะที่หนูเกิดทัน แต่โตไม่ทัน

ลุงขยายความว่า เมื่อก่อนการเป็นบุคคลล้มละลาย คนฆ่าตัวตายเยอะ เนื่องจากกฎหมายเขียนไว้ว่าคุณจะอยู่กับมันไปอีกสิบปี (ก่อนทักษิณแก้กฎหมาย) คุณลุงต้องไปทำงานในจังหวัดต่างๆ เกาะสมุย,เชียงใหม่,ตามภาคอีสาน ลุงบอกเล่าถึงช่วงเวลาที่ยากลำบากในแง่ดี อาหารที่ดีอาจไม่ใช่อาหารที่อร่อยที่สุด คุณลุงแกพูดในทำนองที่ว่า นี่คือชีวิตจริง ก็ต้องรับมันให้ได้ และนี่คือชีวิตของลุง อาจมีคงที่มีชีวิตที่ดี หรือ ที่แย่กว่า แต่นี่ก็คือชีวิต ที่นำพาคุณลุงไป ก่อนที่แกจะกลับมาตั้งตัว ขับ uber ในกรุงเทพอีกครั้ง

บทสนทนา ตอน 2

ลุงนิวัติ : หนูเคยใช้ uber ไหม?

ภาวี : เคยค่ะลุง ก่อนไปอังกฤษ แต่พอกลับมาเมื่อต้นปีก็เพิ่งรู้ว่าเมืองไทยไม่มี uber แล้ว

ลุงนิวัติ : ใช่ เขาขายให้ grab ไปหน่ะ ..

เราคุยกันถึงเรื่องบริษัทให้บริการขนส่งในหลายบริษัท ลุงพูดถึงสวัสดิการที่ได้รับ ความคุ้มค่าของผู้โดยสาร ลากไปจนถึงเรื่องทำไมฉันถึงไปอยู่อังกฤษ คุยเรื่องทีมฟุตบอลไหนอยู่ในลอนดอนบ้าง แล้วทำไมฉันถึงรู้เรื่องพรีเมียร์ลีคเยอะ แต่ชีวิตฉันไม่อาจน่าสนใจเท่าไหร่ในการช่วงอายุ 22 ปี ฉันจึงให้ลุงวัย 60 เล่าถึงผู้โดยสารให้ฟัง

บทสนทนา ตอน 3

ลุงนิวัติ : ลุงเคยไปส่งฝรั่งสมัยขับ uber เงินดีเลยแหละ ให้ติ๊บเยอะกว่าค่าโดยสารอีก ลุงเลยไปแอบดูไปปลิวค่าโรงแรมที่ลุงไปส่ง โอ้โห้ คืนละหลายแสน หนูเอ้ย

ภาวี : ดีแล้วค่ะลุง งี้ช่วงลุงขับ uber ได้เงินเยอะไหมคะ

ลุงเงียบไปพักหนึ่ง

ลุงนิวัติ : ช่วงเงินเยอะๆก็ เดือนละ 6 หมื่นละหนู

ภาวี : โหลุง!!! หนูจะทำเลิกงานละไปขับ uber

ลุงนิวัติ : ช่วงนั้นเห็นเงินจนโงหัวไม่ขึ้นเลย วันๆนึงลุงขับ 30-40เที่ยว

และช่วงชีวิตก็อยู่ในขาลงอีกครั้ง เนื่องจากทำงานเยอะ ลุงจึงป่วยเป็นโรคหมอนรองกระดูกกดทับเส้นประสาท และเอาเงินที่หามาได้ หมดไปกับค่ารักษาพยาบาล หลังจากหายป่วย ลุงเล่าว่าลุงก็กลับไปที่เลข 0 อีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่หนุ่มไม่แน่น อีกแล้ว แถมยังเดินได้ยังไม่ถนัด นอกจากนั้นยังโดนพิษโควิดเล่นงาน ไม่ได้ขับรถถึงสามเดือน

บทสนทนา ตอน 4

ภาวี : ช่วงนั้นหลายๆคนก็ทำมาหากินไม่ได้เนอะ แล้วลุงเอาไรที่ไหนกินเนี่ย แท็กซี่ก็ขับไม่ได้

ลุงนิวัติ : ลุงพูดตรงๆก็อยู่มาได้ด้วยของแจกนี่แหละ ตู้ปันสุข ลุงก็ไปหยิบมา แต่หยิบมาไม่เยอะ เหลือไว้ให้คนอื่นบ้าง แต่บางทีลุงเห็นเขาก็หยิบกันจนเกลี้ยงตู้ ลุงไม่กล้าทำหรอก

ภาวี : ลุงก็เก่งเนอะ ล้มกี่ทีก็ยังเลี้ยงดูตัวเองได้

ลุงนิวัติ : ลุงไม่กลัวหรอก ลุงผ่านมาหมดแล้ว การไม่มีหน่ะ ขึ้นไปสูงก็ต้องลงมาให้ได้

ภาวี : ลุงคะ จอดตรงนี้แหละค่ะ หนูต้องลงแล้ว

ลุงนิวัติ : วันหลังเรียกลุงใหม่นะ เผื่อเราจะได้เจอกันอีก

ภาวี : ยินดีค่ะลุง หนูขอให้ลุงโชคดีในชีวิตนะคะ

ลุงนิวัติ : ขอบใจจ่ะ เช่นกัน

ฉันไหว้ลุงดุจญาติผู้ใหญ่ ยื่นเงินให้ลุง และ ลงจากรถ

ความคิดมากมายที่เกิดขึ้นในหัวของฉันระหว่างเดินไปที่ทำงาน

 การคุยกับคุณลุงทำให้ฉันสัมผัสตัวตนอีกด้านหนึ่งของฉัน ฉันรู้สึกได้ถึงความเป็นมนุษย์ของตัวเองที่ปลายนิ้วมือ การคุยกับลุงเป็นวัตถุดิบชั้นดีที่พร้อมตกตะกอนในหัวของฉันเมื่อมีการใช้ชีวิตอาจไม่ราบรื่น มันอาจลดทอนความเป็นหุ่นยนต์ของฉันได้บ้าง สิ่งที่ฉันต้องการทำคือถ่ายทอดเรื่องราวของผู้คนที่ฉันสนใจ ในเวลาที่จำกัด ฉันอาจรู้ชีวิตโดยย่อของลุงนิวัติ ฉันรักในศักดิ์ศรีของคนทำมาหากิน ผู้อ้าแขนยอมรับเรื่องในชีวิตของตนเอง ขึ้นและลงเป็นเรื่องปกติของสามัญชน เมื่อขึ้นสูงย่อมมีลงต่ำ และจงยอมรับมันให้ได้ และแน่นอนยังมีบทสนทนามากมายในรถคันนั้นที่ยังไม่ได้ถูกถ่ายทอด 

ผู้อ่านอาจลองชวนคุยกับผู้คนแปลกหน้า สร้างมิติให้กับความคิดของตัวเอง

พาตัวเองไปพบชีวิตที่ตนไม่เคยเจอ ผ่านบทสนทนา

ภา-วี

ความคิดเห็นต่อบทความ

  • ความเห็นบน MagGang(0)

  • ความเห็นบน Facebook()

default avatar
  • sticker1
  • sticker2
  • sticker3
  • sticker4
  • sticker5
  • sticker6
  • sticker7
  • sticker8
  • sticker9
  • sticker10
  • sticker11
  • sticker12
  • sticker13
  • sticker14
  • sticker15
  • sticker16
  • sticker17
  • sticker18
  • sticker19
  • sticker20
ความเห็นล่าสุด
  •  
คัดลอก URL แล้ว

Therapy session กับคุณลุงนิวัติขับแท็กซี่